| | |
|
Τη
Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2007 και ώρα 12:30 , θα τελεστεί ετήσιο μνημόσυνο στη μνήμη
του αλησμόνητου φίλου, αδελφού, συναδέλφου και διασώστη Κώστα Μιγκοτζίδη που έχασε
τη ζωή του στις πλαγίες του Ολύμπου στις 2 Φεβρουαρίου 2006.
Η τελετή θα γίνει
με πρωτοβουλία του Διοικητή του Κ.Ε.Ο.Α.Χ στην εκκλησία του στρατοπέδου. (Βρυσοπούλες)
Παρακαλούνται
οι συνάδελφοι της Ε.Ο.Δ να παραβρεθούνε φορώντας τα ρούχα της ομάδας
Θα ακολουθήσει ανάβαση στο καταφύγιο Κώστας Μιγκοτζίδης οπυ και θα αποδοθεί φόρος
τιμής |
| Η
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΘΡΗΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΜΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΙΓΚΟΤΖΙΔΗ |
| |
| Ώρες
ατέλειωτες περνούσαμε, μαζί τα βράδια, σχεδιάζοντας το μέλλον, ένα μέλλον που
για όλους μας είναι άρρηκτα συνδεμένο με τη προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, τον
εθελοντισμό και τη Διάσωση. Σχέδια, που δεν μένανε ποτέ στα λόγια αλλά γινόταν
πράξεις. Όταν
ο Κώστας ερχόταν στα γραφεία, το χαμόγελο του και το αστείρευτο χιούμορ του, είχε
σε όλους μας ευεργετικές ιδιότητες. Ένας ήλιος έμπαινε ανάμεσα μας και μας φώτιζε.
Όταν καθόταν μαζί μας, η κούραση μας έφευγε, το χαμόγελο του αντανακλούσε επάνω
μας, δίνοντας μας το κουράγιο να συνεχίσουμε να δουλεύουμε για αυτό μας ένωσε.
Για το όραμα, τον σκοπό, τον στόχο. Για την ασφάλεια και την διάσωση του συνανθρώπου
μας που κινδυνεύει είτε στις αφιλόξενες πλαγιές ενός βουνού είτε μέσα στα μανιασμένα
κύματα της θάλασσας είτε κάτω από χαλάσματα . |
Κώστα, δεν ξέρω ποια
δύναμη και γιατί, αποφάσισε να φύγεις τόσο νωρίς από κοντά μας.
Ξέρω όμως
θα είσαι πάντα μαζί μας ότι και να κάνουμε, όπου και να πάμε ότι και να σχεδιάζουμε.
Θέλω να σου πω ότι ήσουν πρότυπο και παράδειγμα προς μίμηση για όλους εμάς.
Όσοι είχαμε την τύχη και την τιμή να σε γνωρίσουμε από κοντά εκτιμήσαμε το
ήθος, την εργατικότητα και την μετριοφροσύνη σου.
Ξέρουμε όλοι μας ότι δεν
θα πρόδιδες ποτέ τα πιστεύω και τα ιδανικά της Ε.Ο.Δ και ότι πάλευες για αυτά
μέχρι τη τελευταία σου στιγμή. | |
| Είμαι σίγουρος
ότι εκεί που πας θα σε περιμένει ο αείμνηστος Χρήστος Μπαρούχας και ότι το πρώτο
πράγμα που θα σου πει είναι ότι: |
|
"ΑΞΙΖΕΙ ΦΙΛΕ ΝΑ
ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΚΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΤΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΣΕ ΚΑΨΕΙ" |
| Είναι σαν να σας
βλέπουμε τώρα μπροστά μας, σε μια χιονισμένη πλαγία του παραδείσου, τον ένα πίσω
από τον άλλο, με τα πιολέ στα χέρια και τα σακίδια στη πλάτη . Να ανεβαίνετε μαζί,
δεμένοι. Δεμένοι όχι με σχοινιά αλλά με κοινούς στόχους, κοινά ιδανικά και κοινά
οράματα για τις αξίες του Εθελοντή Διασώστη. Με στόχο πάντα την ψηλότερη κορυφή.
Και που και που να ρίχνετε και μια ματιά εδώ κάτω χαμογελώντας ξέροντας ότι δεν
σας ξεχάσαμε και ότι προσπαθούμε να υλοποιήσουμε το όνειρο σας. |
| Αντίο φίλε |
| Καλή αντάμωση |
| |
Εκ μέρους της
Ελληνικής
Ομάδας Διάσωσης
Βετλής Χρήστος |
| |
| Στείλτε
εδώ το μήνυμα σας για τον Κώστα |
| |
| kalo taxidi kostaki..... efiges
toso adika kai eixame tosa sxedia kai oneira mazi......kosta? na se po ego 8a
pao opou 8elame na pame mazi kai 8a se exo dipla mou....ok? S'AGAPO -- Akindinos
Mourtiadis |
| ---------------------------------------------------- |
| κάθε μέρα που περνά στεναχωριέμαι
για τις ιδέες για τις εμπειρίες για τους ανθρώπους που δεν γνωρίζω δεν σε ήξερα
και δεν πρόφτασα να σε γνωρίσω σίγουρα όμως εσείς είστε το κίνητρο που μας κάνετε
να επιμένουμε να προσπαθούμε για το μεγαλύτερο ιδανικό: την ζωή,τον άνθρωπο --
Νίκος Κόκκοτας |
| ---------------------------------------------------- |
Τον γνώριζα ελάχιστα… μα τι
σημασία έχει η ποσότητα για έναν άνθρωπο με τόση ποιότητα.
Λησμονώ τις στιγμές
μαθήματός του, καθώς το πρόσωπο έλαμπε ακόμη κ όταν δεν χαμογελούσε, μα ήξερε
κ ξέραμε ότι είναι εκεί για μας κ για κάτι που τόσο αγάπησε. Το μόνο που με παρηγόρησε
ήταν πως έφυγε κάνοντας κάτι που τόσο λάτρεψε κ το να ‘καείς΄ από το όνειρό σου
θεωρείται αν μη τι άλλο, ευλογία.
Δεν μπόρεσα να σου ρίξω ¨λίγο χωματάκι¨
που με παρότρυναν κάποιοι… μονάχα χιόνι αν υπήρχε επιθυμούσα τόσο πολύ να σου
έριχνα, ελπίζοντας να σ’ αναστήσω.
¨Αυτός που φεύγει κ η χαμένη του μαγεία,
μετριέται μόνο με τη νοσταλγία¨
Δε σε ήξερα καλά, Όπως κ να ΄χει έχε γειά…..
--- lena koutsopaki |
| ---------------------------------------------------- |
| Τι να πω για σένα ματάκια
μου όμορφα; Πως να σε περιγράψω καλέ μου; Υπάρχουν λέξεις για να περιγράψει κανείς
το φως; Υπάρχουν λόγια για να πει κανείς πως είναι ένα χαμόγελο; Ο άνεμος; Η φωτιά;
Ένα άγγιγμα, ένα βλέμα αληθινό; Υπάρχουν λόγια για το γλυκό ανατρίχιασμα της καλοκαιρινής
άυρας; Πως να σε κλείσω μέσα σε λέξεις ψυχούλα μου όμορφη; Θα είσαι πάντα εδώ,
σε κάθε μου γέλιο και σε κάθε δάκρυ..Γιατί εσύ έκανες όλους εμάς καλύτερους ανθρώπους.
Δεν έφυγες Κωστάκη μου, και ποτέ δεν θα φύγεις από την ψυχή μου. Σ'αγαπώ πολύ,
καλό σου ταξίδι άγγελε...--- Κατερίνα |
|
---------------------------------------------------- |
| Τα λόγια βγαίνουν δύσκολα
ετούτη τη στιγμή. Μα ένα πράγμα θα σου πω: θα μείνεις για πάντα μέσα στην καρδιά
μας.Θα είσαι το παιδί που με το χαμόγελό του μας χάριζε χαρά και κέφι ακόμα και
στις δύσκολες στιγμές. ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΦΙΛΕ ΚΩΣΤΑ. --- Τριανταφυλλίδης Χαράλαμπος
(Τ 61) |
| ---------------------------------------------------- |
ΚΩΣΤΑ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ
ΣΟΥ ΖΩΗ ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΚΑΛΑ. ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΠΟΛΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ, ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΣΟΤΕΡΗ ΑΓΑΠΗ
ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΠΟΛΛΑ ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΨΗΛΑ ΒΟΥΝΑ. ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΕΚΕΙ ΕΠΑΝΩ
ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ, ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΑΣ ΕΙΣΤΕ ΑΘΑΝΑΤΟΙ, ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΣΟΥ
ΔΩΣΟΥΝ ΤΟ ΑΞΙΩΜΑ ΤΟΥ ΦΥΛΑΚΑ ΑΓΓΕΛΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙΣ ΟΣΟΥΣ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ.
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΚΩΣΤΑ. --- ΓΙΩΡΓΟΣ - ΤΑΡΣΙΤΣΑ |
|
---------------------------------------------------- |
| Οι στιγμές που περάσαμε μαζί
ήταν ,είναι και θα είναι αξέχαστες. είναι κλειδωμένες μες την καρδιά μας και από
εκεί δεν μπορεί κανείς να τις σβήσει κανείς..... ούτε ο θάνατος. Πάντα θα υπάρχουν
οι άνθρωποι που θα σε θυμούνται με αγάπη και αυτό γιατί Η ΟΜΑΔΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΩΝ
ΟΛΟΚΛΗΡΗ .......θα λείπεις ΕΣΥ. ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΦΙΛΕ. --- freeway |
| ---------------------------------------------------- |
| Ο κυρίαρχος του
βουνού, μα και της θάλασσας μας έφυγε, χωρίς ένα αντίο έκλεισε τα γελαστά του
μάτια, και δεν τα ξανάνοιξε πια. Μα του το είπα έχουμε γιορτή στη θάλασσα τι θα
κάνεις στα βουνά … κάποιο ραντεβού θα είχε … Ήρθαμε σήμερα να τον δούμε, να βρεθούμε
όπως κάναμε κι άλλοτε, μα όλα γύρω του ήταν τόσο ήσυχα. Δεν ζεσταινόταν, δεν κρύωνε,
ούτε πονούσε πια , δεν μπορούσε να ακούσει τους φίλους γύρω του, που τον έκλαιγαν…
Μα πόσοι άνθρωποι ήταν μαζεμένοι. ; Η μάνα να σπαράζει, να θρηνεί … ζητάει να
σώσουμε τον μικρούλη της και να τον φέρουμε πίσω. Μα που το κάνουν τούτο το σχολείο;
γιατί δεν το΄χω κάνει; …που να πάω, τι να κάνω ….τι μπορώ άραγε να κάνω; Και κείνο
το απαρηγόρητο χάδι του Α στο τελευταίο του καταφύγιο να μου ξέσκιζε την καρδιά,
να μου τσακίζει την ψυχή, γιατί ρε Κωστή; Το βουνό σε ζήλεψε και σ΄ήθελε κοντά
του, μα η μέρα σήμερα είναι μουντή και μελαγχολική λες και κατάλαβε η φύση το
λάθος πού χει κάνει Οργή ή θλίψη τι να αισθανθώ Γεια σου φίλε, Γεια σου δάσκαλε,
Γεια σου σχοινοσυντροφιά , Γεια σου μπάντυ μου. --- Νίκος Πρίπορας (Τ71) |
| ---------------------------------------------------- |
File mou apo to nipiagogeio
mazi imastan.....mazi megalosame.....re file tosa oneira kaname mazi....giati
re file efiges........giati re file??? Re file eipes tha me perimeneis na giriso........giati???
Den tha se ksexaso pote mou!!! Tha eisai gia panta o atheatos syntrofos mou stis
bouties. Re file sygnomi pou den eimoun mazi sou na se kratiso........sygnomi
re file...
--- Naoum Giorgos |
|
---------------------------------------------------- |
| Μιγκοτζιδάκο,
( έτσι σε έλεγα πάντα), ότι και να γράψω , όσο και να κλάψω δεν πρόκειται να σε
φέρει πίσω, ούτε να απαλύνει τον πόνο που νιώθω ( νιώθουμε όλοι μ ας) για τον
άδικο τρόπο που διάλεξε κάποια δύναμη να σε πάρει από την οικογένεια και τους
φίλους σου. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ. Είμαι σίγουρη ότι θα κατακτήσεις όλες τις
κορυφές που ήθελες από εκεί επάνω. Θα μου λείψει το χαμόγελό σου , τα πειράγματά
σου για το Γιάννη, και τα αστεία που λέγαμε. Ήσουν και θα παραμείνεις στη καρδιά
μου και στη σκέψη μου με το χαμόγελο και το έξυπνο και σκανδαλιάρικο βλέμμα σου.
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΟΥ ΑΠΟ ΨΗΛΑ . --- Αγγελική Αμανατίδου.
|
| ---------------------------------------------------- |
| Εμπνευσμένοι απο σένα γινόμασταν
καλύτεροι ορειβάτες, και καλύτεροι άνθρωποι για μας και τους συντρόφους μας...
Όλοι σ' αγαπούσαμε, όλοι θα σε θυμόμαστε... όλοι θρηνούμε που χάσαμε τον καλύτερο
απο μας! Θυμάμαι τα τελευταία λόγια που ανταλάξαμε (Κώστα πολύ σ' αγαπάω φίλε
μου... -Και γω σ' αγαπάω Ιωακείμ, θα τα πουμε στην κορφή). Το χαμόγελο σου θα
μας συντροφεύει πάντα... --- Ιωακείμ Παπαδόπουλος |
| ---------------------------------------------------- |
| Μικ, χάθηκες τόσο ξαφνικά
και τόσο άδικα που δεν μπορέσαμε να συνειδητοποιήσουμε το χαμό σου. Όμως σίγουρα
όλοι μας νιώθουμε μία απουσία και ένα κενό που δεν περιγράφεται με λόγια. Και
είναι μόνο η αρχή... όσο περνάει ο καιρός αυτή η απώλεια και αυτό το κενό θα μεγαλώνουν.
Το δάκρυ μπορεί κάποτε να στεγνώσει, το κενό όμως δε θα γεμίσει ποτέ ξανά. Τι
να πει κανείς σ αυτήν τη μάνα για να την παρηγορήσει; Ακόμα έχω τα λόγια της και
το θρήνο της στα αφτιά μου και θα τα έχω σίγουρα για πολύ καιρό. Καλό ταξίδι Κωστή
μου...--- Λειβαδιώτη Μαρίνα |
| ---------------------------------------------------- |
| Τα θερμά μου συλληπητήρια
στην οικογένεια , τους οικείους του και στην ΕΟΔ. --- Πέτρος Ορνιθόπουλος |
| ---------------------------------------------------- |
| «Ανάθεμα την ώρα, κατάρα την
στιγμή, επήρε το βουνό μας το γελαστό παιδί.» Δεν υπάρχουν λέξεις που δηλώνουν
τι νιώθω. Είναι πολύ φτωχές μπροστά στα συναισθήματά μου. Είναι ακόμα πιο φτωχές
στο να χαρακτηρίσουν το μεγαλείο του ΚΩΣΤΑ. Δεν είναι απλά Άνθρωπος. Είναι...
Ήρωας? Ίνδαλμα? Δίνει τόσα πολλά... Τον αγαπάμε τόσοι πολλοί... Ακούνε τα λόγια
του τόσοι άλλοι... Πιστεύουμε σε Αυτόν όλοι. Έχουμε πάντα τον λόγο του και τον
μνημονεύουμε... Σε τι διαφέρει από το Θεό ?? 209...209 - Τ62 Εις το επανειδείν
Αδερφέ.. --- Παπαδοπουλος Ιωάννης - Τ62 |
|
---------------------------------------------------- |
| Έζησες εκεί ψηλά με τους αετούς.
Δεν είχες να ζηλέψεις τίποτα από δαύτους… Αντιθέτως. Δεν άφησες κανέναν να έχει
παράπονο από σένα. Σ’ευχαριστώ που με είχες φίλο σου. Βαριά η ανάσα τέτοιες στιγμές
και δύσκολη η σκέψη. Κάποια στιγμή θα ξανά ανταμώσουμε Καλό σου ταξίδι --- Αλέξανδρος
Λιάμος |
| ---------------------------------------------------- |
| ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΦΙΛΕ ΕΚΕΙ ΠΟΥ
ΠΑΣ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΔΩ ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΗΣΟΥΝ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ
ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΜΟΥ. --- ΔΑΥΪΔΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ |
| |
Δεν έχω λόγια να πω για σένα
φίλε , το μόνο που θέλω να πω είναι ότι απο εκεί που είσαι τώρα θα μας βλέπεις
και θα μας προστατεύεις οπουδήποτε εμείς τρέχουμε να βοηθήσουμε όποιον μας έχει
ανάγκη . Και ξέρω ότι τώρα μας βλέπετε με έναν άλλο φίλο μας που κι αυτός έφυγε
νωρίς τον Χρήστο και σίγουρα σπάτε πλάκα όπως κάνατε πάντα . Γειά σου φίλε Κώστα
--- Μάσσιμος |
| ---------------------------------------------------- |
| Μιγκ παρόλο που σε γνώρισα
τόσο λίγο, για μένα είναι τόσο πολύ. Με παρηγορεί το γεγονός οτι έφυγες κάνοντας
κάτι που υπεραγαπούσες. Δεν με παρηγορεί όμως το γεγονός οτι έφυγες τόσο νωρίς
κι ότι δεν θα σε ξαναδώ. Θυμάμαι τους στίχους του τραγουδιού: ¨βρέχει φωτιά στην
στράτα μου¨ που μου σιγοτραγούδησες στο αυτί: κι η ψυχή, κι η ψυχή σαν χελιδόνι
φεύγει απ΄τα χείλη μου..... Σαν χελιδόνι έφυγες κι εσύ. Πέταξες ψηλά. Θα είσαι
πάντα μέσα στην καρδιά μου. --- Δ.Κ. |
|
---------------------------------------------------- |
| Μιγκοτζιδάκο μας, η ζωή σου
ήταν ολόκληρη όχι μισή. Η μεγάλη ευχαρίστηση ήταν ζωγραφισμένη στα μάτια σου,
ρουφούσες την κάθε της στιγμή. Στα δύσκολα θα σε φέρνω στην μνήμη μου και μια
πνοή χαράς θα με αλαφρώνει, θα μου δίνει δύναμη και ζωντάνια. Ότι μας έδινε η
πολύτιμη συντροφιά σου, η όμορφη ψυχή σου. Το χαμόγελό σου, τα αστεία σου, τα
πειράγματά σου ( με την Αγγελική τα ανυπομονούσαμε), τα μεράκι σου για τους στόχους
που ήθελες να επιτύχεις. ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΑΣ ΦΙΛΕ ΣΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ, ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕ ΜΑΣ,
όπως έκανες πάντα. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ. Να κάνεις όλες τις κορυφές. Να σπάτε
πλάκα με τους άλλους. Σ' ευχαριστώ για την φιλία σου. Θα σ' έχω πάντα στην καρδιά
μου φίλε μου αγαπημένε, αδελφέ μου. --- Κώτσης Ιωάννης |
| ---------------------------------------------------- |
| Όλα γύρω
άσπρα
Όλα γύρω σιωπηλα
Ήρθαμε όλοι πάνω
ψάχναμε για συντροφιά
Ένα χέρι να μας πιάσει
στη σφιχτή του
αγκαλιά
Μεσ τα δύσκολα τα μέρη
μεσ τη δύσβατη πλαγιά
Συ μας έπιανες
το χέρι
και μεις νοιώθαμε τη σιγουριά
Τώρα όλα γύρω σκεπασμένα
με ένα άσπρο που είναι πια μουντό
και ο άνεμος που φέρνει της μάνας σου το
βογκητό
Ήταν άδικο για σένα
ήταν άδικος χαμός
Είναι δύσκολο για
μένα
είναι δύσκολο για τον καθένα
Να μην είσαι πια εδώ
να μας πιάσεις
απ'το χέρι
να μας οδηγήσεις στο βουνό
Όλοι περιμέναμε εσένα
ένα
γέλιο σου ζεστό
να μας δώσει το κουράγιο
να ανεβούμε το βουνό
Μα εσύ
έφυγες μακριά μας
και μας άφησες μόνους μας εδώ
Ήταν θέλημα της μοίρας
ήταν χτύπημα σκληρό
Μα όλοι πιστεύουμε
σε σενα και θα σ'εχουμε για οδηγό
Μεσ το λούκι της ζωής μας
της ψυχής το βυθό
Και όταν θα'μαι μόνος
και θα σκέφτομαι εσένα
θα θυμάμαι όλα εκείνα
που περάσαμε μαζί
Ιστορίες από σένα
απ'τη σύντομη ζωή
Και όταν πια το δάκρυ
θα μουσκέψει το χαρτί
και οι σκέψεις μου πνιγούνε
στην ατέλειωτη σιωπή
Κει θα πάρω πια κουράγιο
και θα σηκωθώ γιατί
Θα θυμηθώ πως ήθελες
ένα πράγμα στη ζωή
να προχωρήσει η Ομάδα
για να φτάσει στην κορυφή
Εσύ άνοιξες το δρόμο
συ μας έδειξες τη διαδρομή
Αυτήν και γω θα ακολουθήσω
για να φτάσω στην κορυφή
Είναι δρόμος δύσκολος
είναι ο δρόμος μας μακρύς
Μα όποιος τον ακολουθήσει
αυτός
και θα ανταμειφθεί
Όποιος φτάσει κει πάνω
κείνος μόνο θα σε συναντήσει
Και ας μη σ'έχει ποτέ γνωρίσει
θα καταλάβει το "γιατί"
Για τι πράγμα
πολεμούσες
σ'αυτή τη σύντομη ζωή
Τότε θα γεμίσουμε χαμόγελα
θα'ρθει
το γέλιο σου ζεστό
για να λιώσει πια τον πόνο
στη ψυχή και στο μυαλό
Και θα μας κοιτάς από ψηλά
ήρεμος τώρα πια
που κρατήσαμε από σένα
κάθε τι καλό
Και το βάλαμε γνώμονα μας
στη ζωή μας οδηγό
Δώσε
μας τη δύναμη και το κουράγιο να σε τιμήσουμε με έργα και όχι μόνο με λόγια ---
Ο φίλος και συνοδοιπόρος Νεκτάριος |
|
---------------------------------------------------- |
| Καλό ταξίδι…. --- Antzoulis
|
| ---------------------------------------------------- |
| Έφυγες
τόσο άδικα. Καλό σου ταξίδι ΚΩΣΤΑ...--- Τσόγκας Δημήτρης |
| ---------------------------------------------------- |
| Ήσουν
πάντα και θα είσαι
ο “κόμπος της καρδιάς” μας
που σε βουνά και θάλασσες
θα δένεις τα όνειρά μας… --- ‘€φη Αντωνίου - Τ71 |
| ---------------------------------------------------- |
| Μιας καμπάνας Ανηφορίζει η
φωνή της Με καμπύλες Στρώνεται στα σύδενδρα Στα ξερά φύλα Της βελανιδιάς Στη ρίζα
από κάτω Και δίπλα Στον τοίχο της ξερολιθιάς Θα τη σκεπάσει Το δείλι. Αλήθεια,
Ποιος φοβάται Το σκοτάδι; Για τις ατελείωτες μέρες Σιωπής Που θα ΄ρθουν Αγόρασα
ένα κουστούμι Από δεύτερο χέρι. Μαύρο. Στο Καλό, --- TRIANTAFILOU GIANNIS |
| ---------------------------------------------------- |
| Ευχόμαστε σε έναν αετό να
πετά ψηλά όπου και αν βρίσκεται... Καλό σου ταξίδι. --- ΛΕΣΧΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΩΝ |
| ---------------------------------------------------- |
Καλέ μου Κώστα
Αρνούμαι
να πιστέψω ότι έφυγες
Αφού υπάρχεις στη σκέψη μου, στην καρδιά μου, υπάρχεις
ανάμεσά μας, εκεί στα γραφεία, σε βλέπω να χρεώνεις υλικά στα παιδιά που θα ανέβουν
στο βουνό.
Ακούω τη μελωδία από το μπουζούκι, που έπαιζες δίπλα στη σκάλα
και κατεβαίνω να σ΄ ανταμώσω, μα λείπεις.
Σε βλέπω να μας κάνεις μάθημα «Ορειβατικούς
Κόμπους», μα στο τελευταίο μάθημα έλειπες.
Ακούω τη φωνή σου στο τηλέφωνο
να καλείς φίλους για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας στο Μύτικα, μα δεν πρόλαβες
να πάς, αφού ο θεός σ΄ έκλεισε στην αγκαλιά του.
Σε βλέπω στα όνειρα μου,
μια ηλιαχτίδα φωτίζει το πρόσωπό σου, χαμογελάς και μας πειράζεις.
Δεν θα
σε ξεχάσω ποτέ.
Άλλωστε, πως θα μπορούσα να ξεχάσω το μεγαλείο της ψυχής σου,
το χαμόγελό σου, το πειραχτικό σου βλέμμα, τα αστείρευτα αστεία σου, το άγχος
στο πρόσωπο σου σε κάθε άσκηση ή επιχείρηση, ήθελες όλα να είναι τέλεια, για την
ασφάλεια μας .
Δεν θα ξεχάσω ………………….
Μιγκοτζιδάκο μου, καλέ μου Κωστή,
μου ΛΕΙΠΕΙΣ --- Τριανταφυλλίδου Θεοδώρα Τ47 |
|
---------------------------------------------------- |
Every step i take,
every
move i make
Every single day,
every time i pray
I’ll be missing
you
Thinking of the day,when you went away
What a life to take,what
a bond to break
I’ll be missing you
It’s kind hard with you not around
Know you in heaven smilling down
Watching us while we pray for you
Every day we pray for you
Untill the day we meet again
In my heart is
where i’ll keep you friend
Memories give me the strength i need to proceed
Strength i need to believe
My thoughts kosta i just can’t define
Wish i could turn back the hands of time
I still can’t believe you’re gone
Give anything to hear half your breath
I know you still living you’re life,after
death
Every night i pray,every step i take
Every day that passes
Every move i make,every single day
Is a day that i get closer
To seeing
you again
Can’t wait untill that day,when i see your face again --- Ν.Γ.
|
| ---------------------------------------------------- |
| Η Ελληνική ομάδα
διάσωσης (Ε.Ο.Δ.) και το Τμήμα της Ορεινής Διάσωσης έχασε ένα από τα καλύτερα
και αξιόμαχα μέλη της, σε μια ανάβαση ρουτίνας στον Όλυμπο. Ο Μικ. ήταν από τους
ποιο οργανωτικούς και έμπειρους ορειβάτες – διασώστες. Παρά το νεαρό της ηλικίας
του, ήταν μόνο 24 ετών, ανέβηκε δύο φορές στις Άλπεις, υπηρέτησε τη στρατιωτική
του θητεία στο ΚΕ.ΟΑΧ και στις Δυνάμεις Πεζοναυτών, κοιμήθηκε χειμώνα στο Μύτικα,
έφτιαξε το ελικοδρόμιο στο καταφύγιο του Σ. Αγαπητού και έλαβε μέρος σε πολλές
επιχειρήσεις διάσωσης. Στην ομάδα είχε 6 χρόνια συνεχούς προσφοράς και είχε ακόμα
να προσφέρει πολλά, τόσο στην Ε.Ο.Δ όσο και στον Ορειβατικό κόσμο. Δυστυχώς αυτά
έχει το βουνό, και ο καθένας μας μπορεί να την πάθει, από τους ποιο άπειρους μέχρι
τους ποιο έμπειρους, και το παρελθόν το έχει αποδείξει. Όλοι μας σε μια στιγμή
αδράνειας και από μια μικρή λεπτομέρεια, από μια μικρή απροσεξία, μπορεί να χάσουμε
τη ζωή μας, τα ρίσκα τα γνωρίζουμε, το ίδιο και το τίμημα. Όσο προσεκτική και
αν ήμαστε, όσες γνώσεις και αν έχουμε, ένα μικρό λάθος, μια μικρή παράληψη αρκεί,
και μερικές φορές είναι το τελευταίο πράγμα που κάνουμε πάνω στο Βουνό. Όλοι κάνουμε
λάθη, αλάθητοι είναι αυτοί που δεν κάνουν τίποτα. Καλό ταξίδι φίλε Μικ., ο θάνατος
σου δεν θα πάει χαμένος, δεν πήγες τζάμπα, κάτι άφησες και εσύ, κάτι πρόσφερες
στο βουνό, έβαλες και εσύ ένα μικρό λιθαράκι σ’ αυτό που λέγεται Ορεινή διάσωση.
Και εμείς οι φίλοι σου, οι σύντροφοί σου θα συνεχίσουμε το έργο σου, την προσφορά
με τον ίδιο ζήλο και την ίδια πίστη. Θα συνεχίζουμε να ήμαστε πάνω στον Όλυμπο
αλλά και σε κάθε βουνό, και θα ξέρουμε ότι θα είσαι μαζί μας, θα συνεχίζεις να
υπάρχεις και να ζεις ανάμεσά μας, σε κάθε μονοπάτι, σε κάθε κορυφή , σε κάθε ανάβαση
αλλά και σε κάθε επιχείρηση. Θα μας συντροφεύεις και θα μας συμβουλεύεις πάντα
με το χαμόγελο στα χείλη και με το καλαμπούρι. Και όταν θα σηκώνω τα μάτια μου
φίλε στον ουρανό, και θα βλέπω ένα μικρό αετόπουλο να πετά, θα ξέρω πως θα είσαι
εσύ φίλε Μικ. Μας έκανες ποιο σοφούς, μας έκανες να νιώσουμε κάτι δυνατό, μας
ένωσες, μας έκανες μια ομάδα, μια οικογένεια, μας έκανες φίλους. Εμείς θα συνεχίσουμε
να ήμαστε πάνω στο βουνό, και να προσφέρουμε, για μας, γι΄αυτούς που χρειάζονται
βοήθεια, και για όλους αυτούς που άφησαν τα όνειρά τους σε κάποια κορυφή. Καλό
ταξίδι φίλε Μικ. (209) --- Μηνούδης Γεώργιος (276) |
| ---------------------------------------------------- |
Ξεκίνησες
ένα πρωί γι' αυτό που αγαπούσες.
Όσο ψηλά ανέβαινες τον κόσμο κατακτούσες
Ήταν μια μέρα αλλιώτικη, παράξενη αλήθεια,
σαν κι αυτές που γίνονται
μόνο στα παραμύθια
Ποιος άραγε να ζήλεψε την τόση σου ομορφιά
και
θέλησε να σβήσεις στου Ολύμπου την πλαγιά;
Να ήτανε τα βράχια, οι δώδεκα
Θεοί,
ή η μοίρα που περίμενε να πας μέχρι εκεί;
Μπορεί να 'έφυγες'
νωρίς μα πρόλαβες να σώσεις
ανθρώπους που περίμεναν βοήθεια να τους δώσεις.
Ήσουν και θα' σαι ήρωας εσύ μες στις ψυχές μας
και η καρδιά σου
θα χτυπά μέσα από τις δικές μας.\
Δεν έχεις φύγει από τη γη εδώ είναι η ψυχή σου
μέσα σ' αυτούς που σ' αγαπούν και έζησαν μαζί σου.
Να σε προσέχει ο Θεός
τώρα που είσαι κοντά του
και να' σαι με τα αγγελούδια Του, μέσα στην αγκαλιά
Του
--- Μαριάννα--- |
|
---------------------------------------------------- |
 |  |
| |
| |
